مجازی سازی یا Virtualization به استفاده از سخت افزار و منابع سخت افزاری شامل حافظه، پردازنده، دیسک، کارت شبکه و … در یک سیستم کامپیوتری برای راه اندازی و استفاده (میزبانی) بیش از یک سیستم عامل به صورت همزمان می‌گویند. میتوان گفت که مجازی سازی تنها روش موثر در کاهش هزینه‌های IT می‌باشد که بهره وری در هر وسعت تجارتی را به شدت افزایش میدهد. راهکار مجازی سازی یا Virtualization دو دستاورد عمده داشته است: اول اینکه اساسا به شما این توانایی را می دهد که گروهی از سرورها را به عنوان مخزن یکتای منابع محاسباتی به سیستم عامل ها بشناسانید، دوم اینکه این راهکار به شما اجازه ی راه اندازی چند سیستم عامل بر روی یک سرور بطور همزمان را می دهد.

 

مزایای مجازی سازی یا Virtualization 

مجازی سازی سیستم‌ها منجر به افزایش بازده‌، انعطاف و مقیاس پذیری IT و نیز کاهش هزینه‌های هنگفت ذخیره سازی اطلاعات خواهد شد. البته مزیت‌های مجازی سازی به عناوین فوق ختم نمی‌شود و پویایی کاری بیشتر، افزایش کارایی و در دسترس بودن بیشتر منابع و در آخر اتوماتیک شدن سیستم عامل‌ها را به همراه خواهد داشت. این مزایا پلتفرم IT را به محیطی ساده‌تر تبدیل میکند که مدیریت آن ساده‌تر شده و هزینه‌ی حفظ و نگهداری آن کمتر می‌باشد.

 

 

چگونگی عملکرد مجازی سازی یا Virtualization

 

  • مجازی سازی ۱۰۱

محدودیت سرورهای x86 منجر شده است که بسیاری از سازمان‌های کامپیوتری از سرورهای چندگانه‌ که هرکدام ظرفیت‌های محدودی دارند استفاده کنند تا بتوانند همگام با تقاضای زیاد کاربران امروزی برای حافظه بیشتر و پردازش‌های سریع‌تر پیش بیایند. البته متاسفانه نتیجه‌ی آن امر خوشایندی نیست، چرا که منجر به بی بازده شدن بسیار زیاد سیستم‌ها و نیز تقبل هزینه‌های راه اندازی هنگفت شده است.

 

  • مجازی سازی شبکه

مجازی سازی شبکه به نرم‌افزارهایی وابسته است که عملکرد سخت‌افزارها را شبیهه سازی ‌و سیستم‌های کامپیوتری مجازی را ایجاد می‌کند. بدین ترتیب سازمان‌های کامیپوتری قادر به راه اندازی سیستم‌های مجازی متعدد نظیر سیستم عامل‌ها و اپلیکیشن‌های چندگانه تنها در یک سرور تکی می‌شوند که نتیجه‌ی آن در مقیاس‌های اقتصادی و بازدهی بیشتر سازمان‌ به دست می‌آید.

 

ماشین‌های مجازی چیست؟

سیستم‌های کامپیوتری مجازی عمدتا با نام “ماشین‌های مجازی” یا و با حروف اختصاری VM شناخته شده‌اند. این ماشین‌ها نرم‌افزارهای فشرده و مجزایی هستند که مجهز به سیستم عامل و اپلیکیشن های درونی می‌باشند. هر VM، به صورت ماشینی کاملی است که کاملا مستقل از دستگاه‌های کمکی دیگر می‌باشد، بدین ترتیب استفاده همزمان از چندین VM در یک سیستم کامپیوتری، راه اندازی سیستم‌ عامل‌ها‌ و اپلیکیشن‌های متعدد را تنها در یک سرور فیزیکی یا «میزبان» ممکن می‌کند. خوب است بدانید که مهم‌ترین بخش Virtualization یا مجازی سازی “hypervisor” نامیده می‌شود. «هایپر وایزور» یک واسطه نرم افزاری است که بین سخت افزار و سیستم عامل‌های مهمان وظیفه مدیریت و مانیتورینگ منابع را به عهده دارد.

 

ویژگی‌های کلیدی ماشین‌های مجازی

‏VMها عمدتا خواص ذیل را دارا هستند که هرکدام از آن‌ها مزایای بسیاری را ارائه می‌دهند:

 

پارتیشن بندی کردن (Partitioning)

– راه اندازی سیستم‌ عامل‌های چندگانه در یک ماشین فیزیکی.

– تقسیم کردن منابع سیستم بین ماشین‌های مجازی متعدد.

 

مجزا سازی (Isolation)

–  مجزا سازی ایمن و کامل سخت‌افزارها.

– کنترل پیشرفته منابع و در نتیجه ارائه عملکرد بهتر.

 

کپسوله سازی (Encapsulation)

– سازگار کردن زیر ساخت فیزیکی و زیر ساخت مجازی شبکه.

– ذخیره وضعیت کلی ماشین‌های مجازی در یک فایل.

– انتقال و کپی ماشین‌های مجازی، به سادگی و آسانی انتقال و کپی فایل‌ها.

 

عدم وابستگی شبکه به سخت افزار (Hardware Independence)

– فراهم آوری زیرساخت قابل توسعه شبکه.

 

انواع مجازی‌ سازی

۱- مجازی سازی سرورها

مجازی سازی سرورها زیرساخت راه اندازی سیستم‌ عامل‌های گوناگون را فقط روی یک سرور فیزیکی فراهم کرده و آن را تبدیل به ماشین مجازی بسیار پربازده می‌کند. این نوع مجازی سازی مزیت‌های زیر را شامل می‌شود:

* افزایش کارائی IT

* کاهش هزینه‌های اجرایی

* افزایش سریع‌تر راندمان

* افزایش عملکرد اپلیکیشن‌ها

* دسترسی به سرورهای برتر

* رفع بهم ریختگی و پیچیدگی سرور‌

۲- مجازی سازی شبکه

همزمان با ساخت مجدد شبکه‌های فیزیکی، مجازی سازی شبکه به گونه‌ای راه اندازی شده است که در شبکه‌‌های مجازی نیز مانند شبکه‌های فیزیکی به خوبی عمل کند، البته مزیت‌های شبکه‌های مجازی بسیار بیشتر است و از لحاظ مجازی بودن هیچ وابستگی به سخت‌افزارها ندارند.

۳-مجازی سازی دسکتاپ

گسترش دسکتاپ‌ها بعنوان سرویس‌های مدیریتی، امکان پاسخگویی سریع‌تر به تغییرات نیازهای کاری و نیز ظهور فرصت‌ها را برای سازمان‌های کامپیوتری فراهم کرده است. همچنین مجازی سازی دسکتاپ و اپلیکیشن‌ها به سرعت و به راحتی در اختیار شعب مختلف دفاتر، کارمندان درون مرزی و برون مرزی قرار گرفته است و حتی برای کاربران موبایل‌ها، آی‌پدها و تبلت‌های اندروییدی در دسترس است.

 

مقایسه مجازی سازی‌ یا Virtualization و سرویس‌های ابری

اگرچه که هردو فناوری‌ مجازی سازی‌ و سرویس‌های ابری به یک اندازه ارزشمند می‌باشد، اما با یکدیگر قابل مبادله نیستند. مجازی ساز‌ها نرم افزار‌هایی هستند که محیط کامپیوتری را از زیرساخت‌های فیزیکی جدا و مستقل می‌کند، در حالی که سرویس‌های ابری قابلیت اشتراک گذاری منابع کامپیوتری را در اینترنت فراهم می‌کند. پیشنهاد ما استفاده مکمل هردوی آن‌ها در سازمان‌ها می‌باشد، به گونه‌ای که سازمان‌ها ابتدا سرورهای خود را مجازی کنند و سپس با انتقال ذخایر کامپیوتری روی سرویس‌های ابری، مهارت خود یاوری را در خود افزایش دهند.