پدیدۀ امنیت شبکه نرم افزار محور ، کارکردی فراتر از “ریز تقسیم بندی” یا Microsegmentation شبکه دارد. شرکت ها می توانند شبکه نرم افزار محور را در جهت تعریف ناحیه های امنیتی، ارتقای کیفیت نظارت و ترویج اتوماسیون مورد استفاده قرار دهند.

امنیت شبکه نرم افزار محور ، و علی الخصوص تکنیک ریز تقسیم بندی، همچنان به عنوان نخستین توجیه و دلیل منطقی سازمان ها برای استفاده از شبکه های نرم افزار محور در مراکز داده شان شناخته می شود.

اما زمانی که شبکه نرم افزار محور به قصد تأمین امنیت مورد استفاده قرار می گیرد، گروه های فناوری اطلاعات با چالش های بسیار مهم و دشواری روبرو خواهند شد. یکی از دلایل بروز این چالش ها آن است که پلتفرم های شبکه های نرم افزار محور ، غالباً تنها در صورتی کارایی خواهند داشت که گروه فناوری اطلاعات دربارۀ ریزبخش ها در شبکه اطلاعات کافی داشته باشند.

در واقعیت، بسیاری از گروه های فناوری اطلاعات از پلتفرم هایی نظیر زیرساخت مرکزی برنامۀ سیسکو یا “وی ام وِیر ان اس ایکس” (VMware NSX) برای تنظیم استراتژی تعریف ناحیۀ امنیتی استفاده میکنند. این انتخاب، شرکت ها و سازمان ها را به سوی خلق محصولات و فرآورده های بدیع با ابزارهای جدید هدایت میکند و در عین حال، در عملیات های کاری نیز اختلال ایجاد نمیکند. از سوی دیگر، برخی از گروه های فناوری اطلاعات از دستیابی به امتیازهای کامل این ابزارها و پلتفرم ها باز می مانند.

 

بیشتر بخوانید  برای امنیت شبکه و انتخاب ابزار متناسب با نیازهای سازمانتان با ما همراه باشید

 

گروه های فناوری اطلاعات، در غالب اوقات، در طی توسعۀ سطح دانش خود دربارۀ شبکه ها و اکتساب مهارت لازم جهت اجرای فرآیند ریز تقسیم بندی، با مانع روبرو میشوند. برخی از سازمان ها، به قدر کافی خوش شانس بوده‌اند و از پیش، آنالتیک های شبکۀ قدرتمند و مؤثری در اختیار داشته اند؛ این پلتفرم های آنالتیک، جایگزین آن دانش دربارۀ شبکه خواهند بود و دغدغۀ کسب دانش را رفع میکنند. این پلتفرم ها می توانند سریعاً تعیین کنند که کدام سیستم با کدام سیستم ارتباط برقرار کند؛ و چه زمان و چگونه این ارتباط شکل بگیرد (مثلاً کدام پروتکل ها و انواع مبادلات مورد استفاده باشند).

گروه های فناوری اطلاعات میتوانند با استفاده از این نقشه، به ارزیابی بپردازند و محل ترسیم مرزهای دقیق تر حول گروه های سیستم را تعیین نمایند. گروه های کوچکتر و بازه های ارتباطی محدودتر، به معنای افزایش سطح امنیت و کاهش میزان تهدید و ریسک میباشند. در حقیقت، دستیابی به این نوع بینش و رویکرد، یک محرک عالی و ارزشمند برای اجرای آنالتیک های شبکه است.

در شرکت هایی که فاقد ابزارهای آنالتیک قدرتمند برای شبکه هستند، گروه های فناوری اطلاعات باید زمان زیادی را بر ترسیم نقشه های شبکه، بصورت دستی، و همچنین، نگهداری از آن نقشه ها سرمایه گذاری کنند. گزینۀ دیگری که پیش روی این شرکت هاست، آن است که بر پلتفرم های آنالتیک و اتوماسیون که دانش‌شان را بروز نگه میدارد، سرمایه گذاری نمایند.

 

امنیت شبکه نرم افزار محور چگونه پیشرفت کرده است؟

برخی دیگر از امتیازهای امنیت شبکه نرم افزار محور برای سازمان ها عبارتند از ارتقای کیفیت نظارت، توسعۀ ناحیه های امنیتی و اتوماسیون پیکربندی شبکه.

  • ارتقای کیفیت نظارت

یک سازمان یا شرکت می تواند شبکه نرم افزار محور را در کنار شبکۀ تولیدی خود به کار بگیرد تا یک شبکۀ موازی برای کنترل روند نظارت و مدیریت به دست آورد. این شبکۀ موازی می تواند ترافیک های حاصل از بسته های داده را از شبکۀ تولید اکتساب کند؛ در این راستا، از سوییچینگ جعبه سفید (وایت باکس) و حتی نرم افزارهای منبع باز استفاده میشود.

  • ناحیه های امنیتی

یک شرکت می تواند از شبکه نرم افزار محور در جهت تعیین مسیر ترافیک از میان انواع ابزارهای امنیتی در شبکه استفاده کند. بدین ترتیب، بازدهی افزایش و هزینه ها کاهش پیدا میکنند.

  • اتوماسیون

گروه های فناوری اطلاعات در سازمان ها میتوانند ضمن ادغام تکنیک حسابرسی شبکه در سیستم های کاری خود و استفاده از ابزارهایی مثل انسایبل (Ansible) یا سالت (Salt)، احتمال بروز مشکلات امنیتی ناشی از ریز تقسیم بندی را کاهش داده و در عین حال، توان رفع مشکلات احتمالی را به دست آورند.

 

هدف نهایی از اجرای امنیت شبکه نرم افزار محور

به عقیدۀ مؤسسۀ تحقیقاتی نمرتس (Nemertes)، هدف نهایی از اجرای امنیت شبکه نرم افزار محور، تقسیم بندی ژرف است. تقسیم بندی ژرف به معنای توانایی کنترل فرآیندها و ترسیم یک طرح برای ارتباط میان اجزای شبکه میباشد. شرکت ها باید مسیر طولانی ای را برای دستیابی به این هدف غایی طی کنند. این در حالیست که ابزارهای شبکه نرم افزار محور، روزبروز به لحاظ گسترۀ عملکرد، مقیاس پذیری و سهولت در استفاده، تکامل و بلوغ پیدا میکنند و در عین حال، بسیار مقرون به صرفه نیز هستند.