تلفن اینترنتی (VOIP) ، نمونه های صوتی در داخل بسته های داده قرار میگیرند تا در شبکه IP منتقل شوند. معمولاً، هر بسته حاوی 10 الی 30 میلی ثانیه صوت است. پروتکل های بسته داده ی کاربر (UDP) و کنترل مخابره (TCP) دو مورد از پرکاربردترین پروتکل های مورداستفاده در تلفن اینترنتی (VOIP) هستند.

پروتکل کنترل مخابره (TCP)

پروتکل کنترل مخابره یا TCP یک پروتکل اتصال محور است.  یعنی پیش از آنکه داده ها انتقال پیدا کنند، یک اتصال رسمی باید میان دو نقطه ی مبدأ و مقصد برقرار شود. این پروتکل، انتقال و تحویل صحیح داده ها را تضمین میکند و به کاربر اطمینان میدهد تا بسته های داده، به همان ترتیب که فرستاده شده اند به کاربر نهایی تحویل داده میشوند. در حقیقت، فرآیند ارسال و دریافت بسته های داده از طریق این پروتکل به شرح زیر است:
کاربر A بسته ی 1 را به کاربر B ارسال میکند.
کاربر B، بدون هیچگونه خطا بسته ی 1 را دریافت میکند و بسته ی حاوی پیام تشکر را برای کاربر A ارسال میکند.
کاربر A بسته ی حاوی پیام تشکر را دریافت میکند و بسته ی 2 را برای کاربر B ارسال میکند.
اگر در یک بازه ی زمانی معین، هیچگونه بسته ی تشکر ی دریافت نشود، بسته ی اصلی مجدداً به مقصد ارسال میشود. بدین ترتیب، کاربر اول مطمئن میشود که داده ها بدون هیچگونه خطا و به ترتیب صحیح برای کاربر مقصد ارسال شده اند. پروتکل TCP، صحت را به سرعت و بهره وری ارجح میداند. در برخی از وبسایت ها و همچنین سیستم ارسال ایمیل از این پروتکل استفاده شده است.

پروتکل بسته ی داده ی کاربر (UDP)

کارکرد پروتکل بسته ی داده ی کاربر یا UDP با پروتکل پیشین کاملاً متفاوت است. پروتکل بسته ی داده ی کاربر، برخلاف پروتکل کنترل مخابره، فاقد هرگونه اتصال است؛ و این بدان معناست که بسته های داده، بدون هرگونه هشدار، آمادگی یا مذاکره ارسال و مخابره میشوند. پروتکل بسته ی داده کاربر فاقد هرگونه کنترل خطا است. به همین دلیل، امکان به هم ریختن ترتیب بسته ها در زمان ارسال و دریافت وجود دارد و علاوه بر این، گاهاً برخی از بسته ها نیز از ارسال جا می مانند. پروتکل UDP در شرایطی کاربرد دارد که حفظ جریان ارسال و دریافت بسته ها، به ارسال و دریافت تک به تک بسته های اطلاعاتی ارجحیت داشته باشد. بر این اساس، پروتکل UDP برای خدمات بلادرنگ مثل انتقال صوت از طریق IP کاملاً ایده آل است.

چرا پروتکل UDP برای خدمات بلادرنگ ایده آل است، اما پروتکل TCP چنین نیست؟

شاید این ادعا کمی عجیب به نظر برسد؛ اما ماهیت “ایمن” پروتکل، به کیفیت تجربه ی کاربر نهایی خدشه وارد میکند. در پروتکل TCP، هرگاه یک بسته ی اطلاعاتی مفقود شود، فرآیند مخابره دچار تأخیر میشود. این تأخیرها که عمدتاً بخاطر بازارسال بسته های اطلاعاتی به وجود می آیند، کاربر نهایی را عصبی میکنند.
خدمات مبتنی بر اتصال بلادرنگ، نظیر تلفن اینترنتی (VOIP) ، به یک پروتکل لایه ی ترانسپورت قابل اطمینان نیاز دارند. و پروتکل بسته ی داده  کاربر در این زمینه عملکرد مطلوبی از خود نشان میدهد. خطاهایی نظیر مفقود شدن بسته های اطلاعاتی، معمولاً تأثیرات جزئی و اندکی بر خروجی صوتی دارند. این شرایط، نسبت به فقدان کامل یک بسته ی اطلاعاتی و چندمیلی ثانیه سکوت در طی مکالمه، ارجح است.
بیشتر بخوانید  عملکرد تلفن اینترنتی (VOIP) چگونه است ؟

علت اهمیت پروتکل های UDP و TCP برای تلفن اینترنتی (VOIP) چیست؟

پروتکل های بسته ی داده ی کاربر (UDP) و کنترل مخابره (TCP)، با تلفن اینترنتی (VOIP) در ارتباط هستند؛ زیرا نحوه انتقال ترافیک وب در اینترنت را تعیین میکنند. بسته های اطلاعاتی از یک منبع به تلفن یا کامپیوتر شما ارسال میشوند و اگر هرکدام از این بسته ها مفقود شود، کیفیت تماس شما کاهش پیدا میکند. از میان پیامدهای ناشی از فقدان بسته های اطلاعاتی میتوانیم به بروز نویز در مکالمه، سکوت و استهلاک صوت اشاره کنیم.