به رغم همت بی‌وقفۀ فروشنده ها برای متقاعد کردن مشتریان به انتقال منابع داده‌شان به فضای ابر همگانی، ولی اکثر  موسسه ها ترجیح می دهند که از فضای ابر هیبرید یا خصوصی استعمال نمایند.

اما، انتقال داده ها و اطلاعات به یک فضا ابر خصوصی، حاکی از یک تغییر تحول وسیع در نحوۀ ارائۀ سرویس ها فناوری داده ها در سازمان‌ها میباشد؛ و ما می بایست تأثیر این تغییر‌و تحول وسیع بر فرآیندهای پشتیبان‌گیری و بازیابی داده ها را به درستی بشناسیم.

در اکثر تایم ها، محیط های ابر خصوصی می توانند فرآیندهای پشتوانه‌گیری را معمولی‌تر نمایند. به علاوه، بارهای کاری، روی ماشین‌های مجازی (VM) جریان پیدا می نمایند و آیتم‌های زیادی برای تهیۀ پشتیبان از داده ها یا این که حتی، نشر ماشین‌های مجازی وجود دارند.

با این حال، مسائل دیگری نیز وجود دارند که بایستی مورد دقت قرار بگیرد. برخی از این مسائل و ملاحظات، به حفاظت از زیرساخت گوشه و کنار ابر خصوصی مربوط می شود؛ و بعضی دیگر از آن ها به حفاظت از منابعی که بوسیله یوزرها پایانی ساخت می گردند، مربوط میباشند.

دور و اطراف‌های ابر خصوصی، معمولاً یک مکانیسم منو باز ارائه می کنند؛ که به یوزرها واجد صلاحیت قابلیت و امکان می دهند تا سرورهای مجازی را مدیریت نمایند. در حین ارائۀ چنین خدمت‌هایی، از اجزای زیرساختی مختلفی به کار گیری می‌گردد که نیاز به محافظت و حفظ دارند.

اجزای گزینه به کارگیری، بر حسب این که کدام محصول فروشنده استعمال میشود، متغیر و مختلف خواهند بود. بطور معمول، در اطراف‌های ابر خصوصی، از سرورهای هاست مجازی‌سازی، سرورهای مدیریت (مثل vCenter یا این که System Center Virtual Machine Manager (مدیریت دستگاه مجازی مرکزی سیستم)، یک سرور اینترنت (که پرتال منو باز را هاست مینماید) و یک سرور مقر داده به کار گیری میگردد.

ادمین‌های پشتیبان‌گیری می بایست علاوه بر تأمین سرویس های نگهداری در سطح سرور، نسبت به تهیۀ پشتیبان از داده‌های کتابخانه‌ای و تنظیمات دور و اطراف ابر خصوصی نیز مبادرت نمایند. پشتیبان‌گیری از داده های سازمان یکی‌از شغل های مهم کمپانی هایی میباشد که سرویس های پشتیبانی شبکه ارائه می دهند.

داده های تنظیمات، دربردارنده مؤلفه هایی نظیر گزینش نقش استفاده کننده برای دور و بر ابر خصوصی، تعاریف شبکۀ ماشین مجازی و تعریف  مجوزهای دسترسی هستند. حفاظت از داده های تنظیمات، معمولاً نسبتاً معمولی میباشد؛ چون فروشنده های خدمت های ابر خصوصی، داده های تنظیمات را در یک مقر داده حفظ می‌نمایند.

در زمان چند ماه ابتدا کار یک محیط ابر خصوصی، می بایست از اطلاعات بصورت روزمره پشتیبان تهیه و تنظیم شود؛ چون در طول آن زمان، اصلاحات و تغییرات مکرر در محیط صورت می گیرد. به‌دنبال، سازمان بایستی در فواصل طولانی تری مبادرت به تهیۀ نسخۀ پشتوانه از داده های خویش نماید.

حفاظت از داده های لایبرری یا این که کتابخانه ای نیز بسیار مهم میباشد. مجدداً، می بایست به این نکته اشاره کنیم که هر فروشنده، سبک کاری یگانه خویش را دارد؛ ولی داده های کتابخانه ای، منابعی می باشند که در درون محیط ابر خصوصی وجود دارند.

مثلا، فرض فرمائید که می‌خواهید جواز مدیریت و اعمال تغییر تحول در سرور ویندوز مجازی را برای  چندتا از یوزرها تعریف فرمائید. درین موقعیت، بایستی مطمئن گردید که ماشین مجازی مبتنی بر سیاست ها و آیین های امنیتی متبوع شما فعالیت دارد. یکی از شیوه ها جهت نیل به‌این انگیزه، تولید یک سرمشق از ماشین مجازی میباشد که یوزرها بتوانند در طول ایجاد ماشین مجازی از آن استعمال نمایند.

الگوهای آمادۀ ماشین مجازی، معمولاً تحت عنوان اقلام کتابخانه ای تلقی می گردند. از آنجاییکه این الگوها حقیقی نیستند، قابلیت تهیۀ نسخۀ حمایت کننده از آن ها در قالب بخشی از یک فرایند حمایت کننده گیری معمولی نیست. کتابخانه های ابری خصوصی نیز می‌توانند دربردارنده تصاویر ISO، برنامه های مجازی و دیگر منابع باشند که در دور و اطراف ابری خصوصی کاربرد دارند.

مسائل مرتبط با منابع ابری خصوصی

شما بایستی علاوه بر مراقبت از داده های تنظیمات و کتابخانه ای، از ماشین های مجازی و دیگر منابع مورد استفادۀ یوزرها نیز نگهداری نمایید. با وجود آنکه تهیۀ نسخۀ پشتوانه از ماشین مجازی چندان مشقت بار و معضل برانگیز نیست، ولی فضا ابری خصوصی می‌تواند همۀ معادلات را پیچیده و بغرنج سازد.

فضای ابر خصوصی، مشخصاً با انگیزه قابلیت و امکان یکسری مالکیتی پباده سازی گردیده اند. برای مثال، هر دپارتمان تحت عنوان یک صاحب و مالک منقطع در نظر گرفته می شود. فقط رویه برای آنکه یک فضای ابری خصوصی بتواند به صورت ایمن، قابلیت و امکان تعدادی مالکیتی را مهیا آورد، آن میباشد که مرزهای جداکننده ای دربین فضا های گوناگون تحت مالکیت رسم نماید. این مراحل جداسازی، معمولاً با استعمال از شبکه های ماشین مجازی جدا از هم اجرا می گردد.

در طول تهیۀ نسخۀ حمایت کننده از ماشین مجازی، فرایند جداسازی منطقه ها تبدیل به یک معضل می‌گردد. اپلیکیشن بک آپ یا این که پشتوانه گیری، فقط از ماشین های مجازی ای که مشاهده مینماید، محافظت میکند. معمولاً، اپلیکیشن پشتیبان گیری نمی توانند از تمام بخش های شبکه حفظ نماید؛ مگر آنکه آن اپلیکیشن مشخصاً برای فضای ابری خصوصی شما پباده سازی گردیده باشد که تمام بخش های خصوصی را پوشش دهد.

مسئلۀ دیگری که بایستی مدنظر داشته باشید، فرایند ایجاد ماشین مجازی میباشد. در یک فضای ابر خصوصی، یوزرهای واجد صلاحیت میتوانند در صورت نیاز، ماشین مجازی ایجاد نمایند. شما بایستی از این مورد مطمئن گردید که نسخۀ حمایت کننده شما، از ماشین های مجازی مراقبت می‌کند؛ و نیازی وجود ندارد که شما صراحتاً آن ها را در بک آپ وارد فرمایید. اکثری از سیستم های حمایت کننده گیری در سازمان ها، بصورت اتومات ماشین های مجازی نو تشکیل‌شده را شناسایی و مراقبت مینمایند؛ ولی شما می بایست کارکرد این سیستم ها را در فضاهای ابری خصوصی نیز مورد امتحان قرار دهید تا از آن مطمئن گردید.

فضا های ابر خصوصی، یک محیط انعطاف پذیر و سازگار برای مراحل پشتوانه گیری میباشند. در عین حال ، شما بایستی طریق های مراقبت از زیرساخت ها و منابع را مجدداً گزینه محاسبه و امتحان قرار دهید؛ به دلیل آن که فضا های ابر خصوصی، از فضاهای مجازی در سرورهای معمولی گوناگون می‌باشند.

یکی‌از راهکارهای کارآمد برای آنالیز سطح حفاظت از فضا ابری خصوصی، تولید یک صاحب ساختگی و غیرواقعی میباشد؛ یعنی یک بخش غیروابسته در شبکۀ ماشین مجازی بسازید و تعداد ماشین مجازی نیز تعبیه فرمایید. در‌این حالت، شما میتوانید توان خویش در تهیۀ نسخۀ حامی و بازیابی منابع را گزینه امتحان قرار دهید. به علاوه، شما بایستی توانمندی خویش در تهیۀ نسخۀ حمایت کننده و بازیابی مقر داده‌های تنظیمات فضای ابری خصوصی را نیز باز بینی فرمایید.